ที่ผ่านมาไม่นานมานี้

วันที่ 2 สิงหาคม เป็นวันที่วุ่นวายมาก

เพราะต้องเตรียมของขวัญให้กับเธอ

ก้อวันนี้มันวันเกิดเธอนี่นา

อิอิ

แล้วนี่ก้อใกล้จาวันเกิดชั้นแล้วด้วย

ไม่รู้เธอจะให้ของขวัญชั้นเป็นอะไรนะ

วันที่ 10 นี้ชั้นจะรอ

อย่างน้อย วันเกิดของชั้น ชั้นก้อได้อยู่กับเธอที่เมืองไทย

วันรุ่งขึ้น ชั้นก้อต้องไปตุรกีแล้ว....อีกนานเลยสินะ

กว่าชั้นจะกลับมา

อย่าลืมคิดถึงชั้นนะ

ส่วนชั้นน่ะ...ไม่มีวันลืม....ลืมคิดถึงเธอแน่นอน

^ ^

มีหลายสิ่งที่เราคล้ายกัน

สิ่งหนึ่งคือความรู้สึกของเรา

เรารักกัน

เราห่วงใยกัน

บางครั้งมันดูมากเกินไป

แต่ถ้าเราไม่แสดงมันออกไป

จะมีโอกาสมั้ย...ที่เราจะได้รับรู้

ขอบคุณฟ้า...ที่ทำให้เราพบกัน

พี่เป้พูดเล่น...ใครจะไปรู้ล่ะ...ฝ้ายก้อคิดตามที่พี่เป้บอก...เชื่อตามที่ได้ยิน

อาจมีบ้าง...ที่เอะใจ...คิดว่ามันเปนเรื่องล้อเล่น...แกล้งฝ้ายเพียงแค่นั้น

ฝ้ายถึงอยากจาหาความจริงไงล่ะ...ขอเบอร์เพื่อนก้อไม่ยอมให้...แล้วจะรู้ความจริงได้ยังไง

พี่เป้ก้อยืนยันอยู่นั่นแหละว่าเปนเรื่องจริง...ฝ้ายก้อกลัวสิ...มันทำให้ยิ่งโมโห...ใจร้อนมากขึ้น

ฝ้ายเลยหลุดพูดเสียงหนัก...อย่างตะคอก

ฝ้ายทำผิดอีกแล้วสินะ...หลายครั้งหลายหน...ที่ฝ้ายทำให้พี่เป้ไม่ชอบ

เฮ้อออ

ฝ้ายจะแก้ไขนิสัยแย่ๆของฝ้ายยังไงดีล่ะ...จะไม่ให้ฝ้ายร้องไห้...มันก้ออยากนะ...ก้อคนมันเสียใจนี่นา

แต่ถึงอย่างนั้นก้อเถอะ...ฝ้ายจะปรับปรุง...ปรับตัวให้เข้าใจพี่เป้มากกว่านี้นะคะ

.....ฝ้ายสัญญาค่ะ....